Η πρώτη γραφή του κώδικα εκτελέστηκε στις αρχές του πέμπτου αιώνα και ήταν ουσιαστικά ένα αντίγραφο της παλαιότερης μετάφρασης των Ευαγγελίων στη συριακή γλώσσα, του τρίτου αιώνα, η οποία είναι σήμερα γνωστή ως "παλαιά συριακή" ή πρωτοσυριακή. Καθώς η παλαιά συριακή μετάφραση σώζεται σε ένα μόνο άλλο χειρόγραφο, και επειδή διαφέρει από τη συνήθη, ελαφρώς μεταγενέστερη μετάφραση της Καινής Διαθήκης στη συριακή γλώσσα, γνωστή ως "Peshitta", το χειρόγραφο αυτό είναι ανεκτίμητης αξίας για την κριτική μελέτη του κειμένου της Καινής Διαθήκης. Αυτή η πρώτη μετάφραση του πέμπτου αιώνα περιέχει επίσης τα μέρη που αναφέρονται στις πράξεις του Θωμά, στην Κοίμηση της Θεοτόκου και ένα ελληνικό κείμενο που αποδίδεται στον Άγιο Εφραίμ. Ακολούθησε μια δεύτερη υπεργραφή του κώδικα, η οποία γράφτηκε από τον γραφέα Ιωάννη Στυλίτη το 779 στη βόρεια Συρία και περιλαμβάνει μια μοναδική συλλογή των βίων των γυναικείων αγίων.
