Ο Codex Sinaiticus γράφτηκε στα μέσα του τέταρτου αιώνα με τη βιβλική γραφή majuscule - ο όρος για τα γράμματα που χρησιμοποιούνται στον Codex Sinaiticus και σε άλλα σχετικά κείμενα - σε τέσσερις στήλες (τα ποιητικά κείμενα γράφονταν σε δύο στήλες), σε σχολαστικά προετοιμασμένη περγαμηνή. Πιθανότατα ανήκει στα πενήντα έργα που παρήγγειλε ο Μέγας Κωνσταντίνος στον Ευσέβιο της Καισαρείας στην Παλαιστίνη και στο εργαστήριο καλλιγραφίας της "Σχολής" του- ακόμη και αν αυτό δεν ισχύει, η χρονολόγηση είναι πολύ κοντά.
Ο Κώδικας Σιναϊτικός περιέχει τα κείμενα της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, καθώς και εκείνα δύο Αποστολικών Πατέρων. Το μεγαλύτερο μέρος του Κώδικα φυλάσσεται σήμερα στη Βρετανική Βιβλιοθήκη (Brit. Mus. Addit. 43725), στην οποία πωλήθηκε παράνομα από το σοβιετικό κράτος το 1933. Αυτές οι δώδεκα σελίδες και αρκετά άλλα θραύσματα που συμπληρώνουν τον περίφημο "Κώδικα Σιναϊτικού" της Αγίας Γραφής ανακτήθηκαν το 1975, μεταξύ των άλλων Νέων Ευρημάτων.
