Τα γυάλινα χυτά καμέο, που χρησιμοποιήθηκαν ως υποκατάστατα των πολύτιμων λίθων, ήταν αντικείμενα μαζικής παραγωγής που κατασκευάζονταν ως φυλαχτά ή αναμνηστικά από τους Αγίους Τόπους. Σήμερα, τα ημιδιαφανή καμέο θεωρούνται ότι προέρχονται από την Κωνσταντινούπολη και ότι είναι κάπως παλαιότερης χρονολογίας (11ος - 13ος αιώνας), ενώ τα μεγαλύτερα, αδιαφανή καμέο με δυτικά χαρακτηριστικά, όπως αυτό το ενκόλπιον από το Σινά, αποδίδονται σε εργαστήρια της Βενετίας του 13ου αιώνα. Δύο άγγελοι, αντικριστοί στην επάνω σειρά, γέρνουν πάνω από ένα fleur-de-lis. Στη μεσαία σειρά, ο Χριστός Παντοκράτορας πλαισιώνεται από τους αποστόλους Βαρθολομαίο και Μάρκο. Στην κάτω σειρά βρίσκουμε τους αποστόλους Ιάκωβο, Φίλιππο και Πέτρο που αναγνωρίζονται από λατινικές επιγραφές, ως οι άλλες τρεις μορφές. Η ασημένια τοποθέτηση προστέθηκε αργότερα (δέκατος έβδομος αιώνας).
