Ορισμένες αφηγηματικές σκηνές από την παράδοση του Σινά κοσμούν την πίσω πλευρά του εξωφύλλου. Στα αριστερά, ο Μωυσής στέκεται με δέος μπροστά στη "βάτο που έκαιγε αλλά δεν καταναλώθηκε" (η Μητέρα του Θεού) και στη συνέχεια βγάζει το σανδάλι του. Στα δεξιά, απεικονίζεται να παραλαμβάνει τις πλάκες του νόμου. Πιο κάτω, άγγελοι εναποθέτουν το ιερό σώμα της Αγίας Αικατερίνης σε λειψανοθήκη στο όρος Σινά, αφού μεταφέρθηκαν εκεί από την Αλεξάνδρεια, τον τόπο του μαρτυρίου της. Η αφιερωματική επιγραφή απαριθμεί και τους δωρητές και τους συνδέει με τους Αγίους Τόπους. Το κάλυμμα αυτό ανήκει υφολογικά σε μια ομάδα έργων που κατασκευάστηκαν στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα στο πολυεθνικό κέντρο μεταλλοτεχνίας Čiprovci στα Βαλκάνια ή σε βαλκανικά εργαστήρια.