Το βασιλικό (τυριανό) πορφυρό βαμμένο ύφασμα του φόντου δεν καλύπτεται πλήρως από τη χρυσοχοΐα, όπως συμβαίνει σε πολλά επιτραχήλια αυτής της εποχής, αλλά μάλλον φαίνεται μέσα από τα άλλα πολύτιμα υλικά, δημιουργώντας μια πλούσια χρωματική σύνθεση. Το ιμάτιο είναι μια συνεχής ταινία, διακοσμημένη με δίσκους, μέσα στην οποία απεικονίζονται δεκαοκτώ σκηνές του χριστολογικού κύκλου, ενώ στο πίσω μέρος του λαιμού απεικονίζεται η σκηνή της φιλοξενίας του Αβραάμ. Τα περίπλοκα διακοσμητικά μοτίβα, εν μέρει δανεισμένα από την ανατολική τέχνη και εν μέρει εμπνευσμένα από κρυπτικούς συμβολισμούς (δικέφαλος αετός), είναι χαρακτηριστικά της κεντητικής τέχνης της Παλαιολόγειας εποχής, καθώς και των εργαστηρίων της Μολδαβίας και της Βλαχίας που κράτησαν στη συνέχεια ζωντανή τη βυζαντινή παράδοση. Οι σκηνές πλαισιώνονται με πολύχρωμο μετάξι, υλικό που χρησιμοποιείται επίσης στα πρόσωπα, στις πτυχές του υφάσματος και σε άλλες λεπτομέρειες. Χρησιμοποιείται χρυσή μεταλλική κλωστή, καθώς και ασήμι, αν και σε μικρότερο βαθμό. Στην άκρη του τελευταίου διακοσμητικού δίσκου βρίσκουμε το μονόγραμμα του ονόματος του ιδιοκτήτη του, του ιερέα-μοναχού Ματθαίου. Το έργο αυτό είναι ένα εξαιρετικό δείγμα της τέχνης του χρυσοκεντήματος, που παρουσιάζει εξαιρετική εικονογραφική άρθρωση, περίπλοκη διακόσμηση και ισορροπημένες χρωματικές συνθέσεις.
