Το σύνολο των δώδεκα μεγάλων εορτών που συνήθως κοσμούν ένα τέμπλο έχει συμπυκνωθεί σε αυτή τη μικρή εικόνα με έξι πίνακες, ο καθένας από τους οποίους χωρίζεται σε δύο τμήματα- πρέπει να πρόκειται για μια εικόνα που προοριζόταν για ιδιωτική χρήση.
Η εικονογραφία ακολουθεί τύπους που επικράτησαν περισσότερο κατά την Παλαιολόγεια εποχή, όπως οι υπερβολικές στάσεις των μαθητών στη σκηνή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ή η έντονη κλίση του σώματος του Χριστού στη σκηνή της Σταύρωσης, και οι δύο ρητά συναισθηματικές προσεγγίσεις αυτών των ιερών γεγονότων. Η κομψότητα των μορφών, τα χρυσοκέντητα ενδύματά τους και οι ταλαντευόμενες στάσεις τους δημιουργούν την εντύπωση ότι αιωρούνται σε αιθέριο φως. Οι συνθέσεις είναι όλες καθαρές και εναρμονίζονται τέλεια με το τοπίο ή την αρχιτεκτονική στο βάθος. Η έλλειψη λεπτομερειών καθιστά τις σκηνές αυτές σχεδόν μνημειακές και παραπέμπει σαφώς στη μνημειακή τέχνη της Κωνσταντινούπολης.
