Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αίγυπτο (24 Ιουλίου 1798 έως 1 Φεβρουαρίου 1799), ο Ναπολέων Βοναπάρτης ανησυχούσε ιδιαίτερα για την ασφάλεια του μοναστηριού και την ασφάλεια των μοναχών του, λόγω της αφοσίωσής του στον Μωυσή και επειδή, όπως δήλωσε, "η Μονή του Όρους Σινά κατοικείται από μορφωμένους και πολιτισμένους ανθρώπους". Στις 29 του Φρίμερ του έβδομου έτους της δημοκρατίας (19 Δεκεμβρίου 1798) εξέδωσε διάταγμα (Arrête) με το οποίο εγγυήθηκε τα δικαιώματα της μονής και έθεσε τη μονή και τους μοναχούς της υπό την προστασία της κυβέρνησής του, απαλλαγμένους από φόρους και τελωνειακούς δασμούς- διέταξε επίσης τις αστικές και στρατιωτικές αρχές να διασφαλίσουν ότι οι μοναχοί δεν θα παρενοχλούνταν.
