Οι λειψανοθήκες διακοσμημένες με σκηνές από τον Χριστολογικό κύκλο, ως αναφορά στους Αγίους Τόπους, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς κατά την πρώτη περίοδο μετά την Εικονομαχία. Τέτοιες σκηνές από την Καινή Διαθήκη ενσάρκωναν τις βασικές δογματικές αρχές της Ενσάρκωσης και της Σωτηρίας- όταν οι σκηνές αυτές διακοσμούσαν τέτοιες λειψανοθήκες που είχαν επίσης διαμορφωθεί σε σχήμα σταυρού και περιείχαν κομμάτια του Τιμίου Ξύλου, όπως αυτή που παρουσιάζεται εδώ, θεωρούνταν ότι ενίσχυαν περαιτέρω τις αποτροπαϊκές ιδιότητες του ίδιου του σταυρού. Πρόκειται για ένα προσωπικό φυλακτό, επομένως, ο προστάτης Άγιος του ιδιοκτήτη, στην προκειμένη περίπτωση ο Άγιος Θωμάς, απεικονιζόταν επίσης στον σταυρό. Το αντικείμενο αυτό συνδέεται τόσο από άποψη εικονογραφίας όσο και τεχνικής με μια ομάδα πλούσιων φυλαχτών που χρονολογούνται στις αρχές του 9ου και 10ου αιώνα και θεωρείται ότι κατασκευάστηκαν στην Κωνσταντινούπολη ή σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα.
