Θαύμα της Παναγίας της Εγγυήτριας ή Οικονόμισσας

Κάποτε, λόγω ταραχών, οι δρόμοι των καραβανιών προς το Σινά έκλεισαν και πάλι, δημιουργώντας εκτεταμένη έλλειψη τροφίμων στο μοναστήρι, τότε γνωστό ως αυτό της Παναγίας, το οποίο επιπλέον γνώρισε μια τρομακτική εισβολή ψύλλων. Οι Πατέρες, από την ανησυχία και την αγωνία τους, πήραν την απόφαση να κλείσουν το μοναστήρι και να μετακομίσουν προσωρινά αλλού, μέχρι να επανέλθει η ειρήνη στον κόσμο και να ανοίξει ο δρόμος για να φτάσει ένα καραβάνι. Πήγαν όλοι με θλίψη και δάκρυα να προσκυνήσουν και να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία στην Ιερά Σύνοδο έχοντας κατά νου να φύγουν στη συνέχεια από τη Μονή. W

Ώσπου οι Πατέρες έφθασαν στην Ιερά Κορυφή, ο Οικονόμος της Μονής, που τους ακολουθούσε σε κάποια απόσταση, μόλις είχε ανέβει το πρώτο στάδιο των κατασκευασμένων σκαλοπατιών, ένα μίλι από τη Μονή και σε υψόμετρο λίγο χαμηλότερο από αυτό του οροπεδίου του Προφήτη Ηλία. Τότε ήταν που η Παναγία εμφανίστηκε ταυτόχρονα στους Πατέρες και στον Οικονόμο. Ήταν ντυμένη όπως οι ντόπιες γυναίκες του Σινά και τους συμβούλευσε στα αραβικά να επιστρέψουν στη Μονή, μετά τη Θεία Λειτουργία στην Ιερά Κορυφή, όπου αναμενόταν να φτάσει ένα καραβάνι με τρόφιμα.

Οι Πατέρες δεν κατάλαβαν το θαύμα ούτε όταν, προς μεγάλη τους έκπληξη, είδαν ένα καραβάνι να φτάνει στη Μονή. Ήταν γενικά αποδεκτό ότι επικεφαλής του καραβανιού ήταν μια Κυρία με έναν γέρο Επίτροπο που είχαν φορτώσει τις προμήθειες για τη φιλανθρωπία των Πατέρων. Στην πραγματικότητα, και οι δύο είχαν συνοδεύσει το καραβάνι για να προσκυνήσουν στους ιερούς τόπους του Σινά και αμέσως μπήκαν στη Μονή. Ωστόσο, όταν ο θυρωρός της Μονής διαβεβαίωσε τους Πατέρες ότι κανείς δεν είχε εισέλθει στο Μοναστήρι, οι Πατέρες αναγνώρισαν το θαύμα και δόξασαν τον Παντοδύναμο Θεό, την Άχραντη (Παναχράντου) Μητέρα του και τον Προφήτη Μωυσή. Από τότε οι ψύλλοι εξαφανίστηκαν όχι μόνο από τη Μονή αλλά και από όλα τα περίχωρα του Αγίου Όρους Σινά.

Κάτω από την Αγία Κορυφή, στο σημείο της εμφάνισης της Παναγίας, οι Πατέρες σχημάτισαν μια εσοχή στο βράχο προς τα ανατολικά και τοποθέτησαν μέσα μια μικρή εικόνα της Παναγίας. Στο παρόμοιο σημείο του θαύματος κοντά στον Προφήτη Ηλία, ο Οικονόμος ανέγειρε με κόπο ένα μικρό μονόχωρο θολωτό παρεκκλήσι της Παναγίας που σώζεται μέχρι τις μέρες μας. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά στο παρεκκλήσι αυτό προέρχεται από τον δέκατο τρίτο αιώνα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο και η ένδειξη της επικράτησης μιας αραβόφωνης αδελφότητας καθιστούν δυνατή αυτή τη χρονολόγηση.

Στα επόμενα χρόνια το παρεκκλήσι αναφερόταν ως Παναγία Εγγυήτρια ή και ως Παναγία του Οικονόμου, όπως είναι γνωστή σήμερα. Παρόμοια θαύματα καταγράφονται από την παράδοση στο Άγιον Όρος στον ιδρυτή της Μεγίστης Λαύρας, Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη.