Αυτή η κρεμαστή λυχνία πετρελαίου ήταν μια προσφορά στο Σινά από τη Μαρούδα, τη σύζυγο του Παναγιώτη, και είναι ένα έργο τέχνης με ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που ανήκουν σε μια μεταβατική περίοδο. Είναι διακοσμημένο με μικρογραφικές διάτρητες απεικονίσεις της Μητέρας του Θεού ως θάμνος μεταξύ του Μωυσή και της Αγίας Αικατερίνης, τις σκηνές της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και της Παρουσίασης του Ιησού στο Ναό, η τελευταία πιθανόν να είναι η ονομαστική εορτή των προστατών. Η υπόλοιπη επιφάνεια είναι διακοσμημένη με δικέφαλους αετούς και φυτικά μοτίβα οθωμανικού τύπου, που αποδίδονται με την ίδια τεχνική. Τα περίπλοκα, φιλιγκράν διακοσμητικά σχέδια από σμάλτο είναι ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της λάμπας πετρελαίου, η οποία, αν και επιδιώκει τη νεωτερικότητα, παραμένει ωστόσο πιστή στο ύφος και τα διακοσμητικά θέματα της οθωμανικής τέχνης.