Οι μεσαίου μεγέθους μεταλλικοί σταυροί, με μια μικρή προεξοχή στο κάτω μέρος τους που επέτρεπε την τοποθέτησή τους σε βάση ή ραβδί πομπής, εξυπηρετούσαν τις ανάγκες της αυτοκρατορικής αυλής, του στρατού και της εκκλησίας. Παράλληλα, όμως, αρκετοί από αυτούς εξέφραζαν προσωπική αφοσίωση, όπως αυτός ο σταυρός του Λεόντιου και του Σάββα, αφιερωμένος ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την Αγία Τριάδα. Η προτομή του Χριστού στη διασταύρωση των τεσσάρων βραχιόνων του σταυρού, η οποία αποδόθηκε με επίχρυσο, και τονίστηκε με νιέλο, ενισχύει το συμβολισμό του σταυρού για τη νίκη και τη σωτηρία. Η ολόσωμη εικόνα της Μητέρας του Θεού στην πίσω πλευρά πρέπει επίσης να ήταν σημαντική για τους δωρητές του σταυρού, οι οποίοι πιθανώς λαχταρούσαν την παρέμβασή Της.
