Η κεντρική σύνθεση βασίζεται στη σκηνή της Δέησης. Οι δύο ιερείς που κρατούν τα βιβλία με τις Λειτουργίες τους και είναι ντυμένοι με πλούσια ιερατικά άμφια, προσκυνούν τον Χριστό στο κέντρο. Ο φωτεινός λευκός φωτισμός έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα σκουρόχρωμα πρόσωπα. Το στέμμα του περιγράμματος απεικονίζει το τοπίο του Σινά, συμπεριλαμβανομένων των ιερών προσκυνηματικών τόπων και της Αγίας Αικατερίνης. Το περίγραμμα είναι σκαλισμένο ανάγλυφα και κοσμείται από μια ελικοειδή άμπελο διανθισμένη με σταυρούς- το θέμα συμβολίζει την ευγνωμοσύνη, ενισχύοντας έτσι τη μεγαλοπρέπεια της όλης σύνθεσης. Η εικόνα φέρεται να είναι έργο του ζωγράφου-ιερέα Βίκτωρα, ο οποίος έζησε στο Ηράκλειο (Κρήτη) κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, απέκτησε φήμη ως καλλιτέχνης και συνδέθηκε στενά με το Σινά.
